Οι άνθρωποι



«Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά» έλεγε ο αυτοδίδακτος φιλόσοφος.
Χρόνης Μίσσιος

1 σχόλιο:

  1. Ένα μόνιμο άγος των ανθρώπων που σκοτώνουν τις στιγμές κυνηγώντας μια υλική φτηνή αυταπάτη. Παρασυρμένοι από εξαρτήσεις και νοσηρές νοοτροπίες ενός φτηνού μέλλοντος.
    Πολύ σοφά λόγια.
    Την καλησπέρα μου Κατερίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.