Και πάμε πάλι από την αρχή

Απριλίου 13, 2018
Όταν ξεκίνησε το blog Μικρές Καθημερινές ιστορίες που λεγόταν διαφορετικά <οι στιγμές που έγιναν λέξεις > εκεί γύρω στο 2011 θυμάμαι πως δεν είχα ιδέα για τον κόσμο του blogging ,έψαξα ,διάβασα,ατελείωτες ώρες μπροστά σε μια οθόνη για να βρώ το τι και πως ,χωρίς βέβαια να περιμένω την παραμικρή αναγνώριση απο κάποιον .Μόνο απο ανάγκη ,μονό από μεγάλη μοναξιά και σιωπή που με έπνιγε βγήκε η ανάγκη αυτή 
Δηλά βήματα ,αργά ,άτσαλα με άπειρες εναλλαγές που ίσως κούρασαν ,αλλά πραγματικά τίποτα δεν με ένοιαζε .
Μετά απο σχεδόν 7 χρόνια σε αυτό το χώρο και χωρίς να έχω καταφέρει κάτι σημαντικό ,παρα μόνο να βρω τον δικό μου κόσμο ,ένα κόσμο ρομαντικό ,ένα κόσμο ρόζ ,ένα κόσμο γεμάτο μικρά αποσπάσματα απο βιβλία ,ένα κόσμο γεμάτο στιγμές ,ενα κόσμο γεμάτο αναμνήσεις ,ενα κόσμο που με βοήθα να ξεφύγω απο του μυαλού την τρέλα και να κρατάω ζωντανό το μικρό εκείνο παιδί που έχω μέσα μου .
Παρολές τις εναλλαγές λοιπόν ακόμα δεν έχω κατάληξη αν η καλύτερη πλατφόρμα φιλοξενίας για έναν χώρο σαν αυτό είναι το blogger η το wordpress ,που δεν κρύβω ότι τα τελευταία 2 χρόνια με είχε ενθουσιασεί μέχρι την άτυχη στιγμή του κλειδώματος του blog μου εκεί https://mikreskathimerinesstories.wordpress.com/  ο χώρος υπάρχει αλλά δυστυχώς ,πλέει μόνος στα πελάγη του internet μια και δεν μπορώ πλέον να το διαχειριστω 
Δεν ξέρω για πόσο θα μείνω σε αυτή την πλατφόρμα ακόμα καθώς αγαπώ το wordpress.
Εκτός από αυτό θα ήθελα να ζήτησω μια συγνώμη  απο εσάς τους ΗΡΩΕΣ :) έτσι σας θεωρώ που με διαβάζεται και με ανέχεστε 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.