13 χρόνια


Ενα βράδυ κάποιο κομμάτι του μυαλού μου,
Φώναξε οτι ζω για το τελευταίο αυριανό πεντάλεπτο
εκείνο που θα περάσει όλη η ταινία
των τελευταίων 13 χρόνων
είχε τις καλές του στιγμές
είχε και τις πολλές κακές του
Αλλά ήταν ζωη
Και σαν ζωή μου έμαθε πράγματα
Ποία είμαι και τι θέλω
Πως είμαι
και να με αγαπάω
Για το πως είμαι
13 χρόνια ήμουν κάτω απο μια θάλασσα
Χωρίς να μπορώ να βγω στην επιφάνεια
13 χρόνια βιαζόμουνα να βγω
να αναπνεύσω
το είχα ανάγκη
Έχανα τις αισθήσεις μου
Γοργόνες εμφανιζοντουσαν και μου τραγουδουσαν
Ξεχνούσα οτι απλά ήταν πλάνες
Μέχρι που έγιναν αστρικη σκόνη
Και έπεφταν ενδιάμεσα στα βότσαλα
ήταν εκεί
εγώ το ήξερα
Η σκόνη
Δεν ξέρω
Ήταν μέσα μου το τραγούδι
Αλλά τώρα
τώρα ήρθε η ώρα μου
Έρχεται η ανάσα μου
Και νιώθω πως έρχεται η ζωη μου
Λίγο πριν παραδώσω τα χαρτιά μου
Θα ουρλιαξω ενα αντίο μέσα μου
Για τις φορές που έκλαψα πίσω απο τα μεγάλα μαύρα γυαλιά μου
Για τις φορές που τρελάθηκα εξαιτίας πολλών άλλων
θα ουρλιαξω
Θα ακουστεί και έξω απο τι δέρμα μου
Θα το φωνάζω ολόκληρη
Η στιγμή μου ήρθε
Φτάνω στον ουρανό απο νερό
Και μετά απο εκεί;
Τι;
Οτι και αν γίνει
Είναι αστέρια
/www.tumblr.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.